Antoni Rybarski

Antoni Rybarski (1886-1962) był polskim archiwistą, historykiem i wydawcą źródeł. Urodził się w Kielcach, gdzie uczęszczał do Męskiego Gimnazjum Rządowego i angażował się w wystąpienia przeciwko rusyfikacji. W 1912 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, a rok później uzyskał doktorat na podstawie rozprawy o pochodzeniu i początkach rodu Odrowążów. W 1913 rozpoczął pracę w Gabinecie Nauk Historycznych przy Towarzystwie Naukowym Warszawskim.

Od 1918 pracował w Wydziale Archiwów Państwowych, zajmując się sprawami organizacyjnymi i prawnymi oraz nadzorując archiwa terenowe. Brał udział w przejęciu warszawskich archiwów od instytucji niemieckich i w misjach rewindykacyjnych w Moskwie. W czasie okupacji był dyrektorem Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie. Po powstaniu warszawskim został wysiedlony do Kielc, gdzie pracował w Archiwum Państwowym. Po powrocie do Warszawy wrócił do pracy w administracji archiwalnej, a od 1949 zajmował się zasobem staropolskim w Archiwum Głównym Akt Dawnych. W 1957 przeszedł na emeryturę. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Antoni Rybarski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.