Feliks Jaroński
Kompozytor, pianista
- Urodzony
- 5 października 1823, Kielce
- Zmarł
- 11 maja 1895, Kielce
- Zawody
- kompozytor, pianista
Feliks Jaroński, właściwie Placyd Franciszek Feliks Jaroński, urodził się 5 października 1823 roku w Kielcach, gdzie zmarł 11 maja 1895 roku. Był polskim pianistą, kompozytorem i pedagogiem. Ogólne wykształcenie zdobył w Kielcach, a następnie studiował prawo w Warszawie. Gry na fortepianie uczył się u Józefa Elsnera i Karola Kurpińskiego, a później w Wiedniu i Paryżu u Edwarda Wolffa i Jacques’a Halévy’ego. W 1850 roku występował w Paryżu. Po powrocie osiadł w Trojance koło Humania, gdzie stworzył serię Dumek fortepianowych.
W 1856 roku przeniósł się do Warszawy i podjął pracę nauczyciela. Około 1862 roku zamieszkał na stałe w Kielcach, gdzie pracował jako pedagog i animował życie muzyczne. Jego wychowankowie koncertowali na lokalnych estradach. W 1875 roku wraz z Janem Antoniewiczem próbował założyć Kieleckie Towarzystwo Muzyczne. Wśród jego utworów znalazły się Dumki fortepianowe oparte na ukraińskich melodiach ludowych, dwa Mazurki fortepianowe op. 4, Szumka na fortepian, pieśń religijna oraz wariacja na temat „Pomoc dajcie mi, rodacy”.
Na podstawie artykułu „Feliks Jaroński (pianista)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.