Fiszel Bimko

Fiszel Bimko, żydowski prozaik i dramaturg tworzący w jidysz, urodził się 28 grudnia 1890 roku w Kielcach. Był synem Icchoka i Chany. Pochodził ze średniozamożnej rodziny chasydzkiej, której rodzice prowadzili sklep. Nie ukończył świeckiej szkoły i uczęszczał jedynie do chederu. Około 1905 roku zaangażował się w działalność rewolucyjną, a następnie przez sześć miesięcy był więziony w Kielcach. Podczas pobytu w więzieniu napisał opowiadanie „Di Aveira” („Grzech”), opublikowane w 1912 roku.

W tym samym roku ukazał się jego pierwszy dramat „Ojfn breg Waisl” („Na drugim brzegu Wisły”). Jego sztuki wystawiano w teatrach jidyszowych w Łodzi i Warszawie; poruszały problemy społeczne i polityczne polskich Żydów. Podczas I wojny światowej ponownie był więziony. W 1919 roku opublikował „Ganowin” („Złodzieje”), utwór o polsko-żydowskim półświatku przestępczym. Od 1921 roku mieszkał w Nowym Jorku, gdzie podejmował tematykę Żydów amerykańskich. W 1938 roku opublikował dramat „East Side”. Był członkiem żydowskiego PEN Clubu oraz organizacji aktorskich. Zmarł 7 kwietnia 1965 roku w Nowym Jorku.

Na podstawie artykułu „Fiszel Bimko” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.