Igor Bełza

Igor Bełza był historykiem literatury i muzyki oraz kompozytorem. Urodził się w Kielcach, a zmarł 5 stycznia 1994 roku w Moskwie. Był synem Polaka i Rosjanki. Studiował w Konserwatorium Kijowskim u Borysa Latoszynskiego, a następnie wykładał tam w latach 1925-1941. W latach 1942-1949 pracował jako wykładowca Konserwatorium Moskiewskiego. Od 1954 roku był związany z Akademią Nauk ZSRR, a w 1961 roku został profesorem Instytutu Słowianoznawstwa.

W pracy naukowej zajmował się muzyką krajów słowiańskich, szczególnie polską. Na podstawie badań archiwalnych opublikował ponad 60 wcześniej nieznanych utworów polskich, między innymi kompozycje Michała Kleofasa Ogińskiego, Feliksa Ostrowskiego i Marii Szymanowskiej. Pisał także prace o historii polskiej kultury muzycznej oraz monografie poświęcone kompozytorom. Tworzył symfonie, muzykę kameralną i fortepianową, utwory orkiestrowe oraz muzykę filmową. Był członkiem Towarzystwa im. Fryderyka Chopina i Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków. W 2015 roku w Muzeum Narodowym w Kielcach odsłonięto poświęconą mu tablicę.

Na podstawie artykułu „Igor Bełza” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.