Jan Dzwonek

Jan Szymon Dzwonek urodził się 18 lipca 1913 roku w Kielcach. W 1934 roku ukończył tam Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze im. Jana Śniadeckiego, po czym zgłosił się do służby w Wojsku Polskim i wybrał lotnictwo. Szkołę Podchorążych Lotnictwa ukończył w 1937 roku, a następnie otrzymał przydział do 161 eskadry myśliwskiej. We wrześniu 1939 roku wykonywał loty bojowe. Po zestrzeleniu jego samolotu wyskoczył z płonącej maszyny i trafił do szpitala z poważnymi poparzeniami oraz ranami.

Podczas okupacji był żołnierzem Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej. Po wojnie kontynuował studia, pracował jako instruktor szybownictwa i na uczelniach, a w 1950 roku uzyskał tytuł inżyniera mechanika i magistra nauk technicznych. Po odsunięciu od latania w 1951 roku podjął pracę poza lotnictwem. W 1956 roku odzyskał licencję pilota, a później pracował w lotnictwie sanitarnym w Łodzi i Warszawie. Był kawalerem Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari. Zmarł 13 maja 1982 roku w Warszawie i został tam pochowany.

Na podstawie artykułu „Jan Dzwonek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.