Jan Styka

Jan Styka urodził się 8 kwietnia 1858 roku we Lwowie. Był polskim malarzem i ilustratorem książkowym, synem Czecha, austriackiego oficera. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, a następnie w Rzymie, Paryżu i Krakowie, gdzie uczył się pod kierunkiem Jana Matejki. Po studiach mieszkał we Lwowie i miał tam pracownię. W latach 1888-1890 mieszkał w Kielcach, w pałacyku na Wzgórzu Karscha. Od 1900 roku przebywał w Paryżu, a od 1910 roku we Włoszech, na wyspie Capri.

Malował obrazy historyczne, religijne i batalistyczne. Wspólnie z Wojciechem Kossakiem stworzył Panoramę Racławicką, a wśród jego panoram znalazły się także Golgota i Panorama Siedmiogrodzka. W latach 1901-1903 wykonał serię ilustracji do Quo vadis Henryka Sienkiewicza oraz do Iliady i Odysei Homera. Namalował również obraz Polonia, zaprezentowany we Lwowie w 1891 roku. Miał dwóch synów, Tadeusza i Adama, którzy także byli malarzami. Zmarł 28 kwietnia 1925 roku w Rzymie.

Na podstawie artykułu „Jan Styka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.