Józef Beck
Członek personelu wojskowego, dyplomata, oficer
- Urodzony
- 4 października 1894
- Zmarł
- 5 czerwca 1944, Stănești
- Zawody
- członek personelu wojskowego, dyplomata, oficer
Józef Beck urodził się 4 października 1894 roku w Warszawie. Podczas I wojny światowej działał w Polskiej Organizacji Wojskowej i służył w Legionach Polskich, gdzie był adiutantem Józefa Piłsudskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pełnił służbę w Wojsku Polskim, a w latach 1922-1923 był attaché wojskowym w Paryżu i Brukseli. W 1926 roku opowiedział się po stronie Piłsudskiego, a następnie kierował gabinetem ministra spraw wojskowych.
W latach 1930-1932 Beck pełnił funkcje wicepremiera i wiceministra spraw zagranicznych. Od listopada 1932 roku kierował polską polityką zagraniczną. Dążył do utrzymania równowagi w stosunkach z ZSRR i Niemcami. Przyczynił się do zawarcia paktów z tymi państwami oraz sojuszu z Wielką Brytanią w 1939 roku. Po agresji ZSRR na Polskę wyjechał wraz z rządem do Rumunii, gdzie został internowany. Napisał tam pamiętniki „Ostatni raport”. Zmarł na gruźlicę 5 czerwca 1944 roku w Stănești.
Na podstawie artykułu „Józef Beck” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.