Józef Lisowski

Józef Lisowski (2 stycznia 1928 - 2 sierpnia 2012) był polskim biochemikiem i immunologiem. Urodził się w Kielcach, a zmarł we Wrocławiu. W 1951 roku ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. Następnie pracował w Katedrze Chemii Fizjologicznej Akademii Medycznej we Wrocławiu pod kierunkiem Tadeusza Baranowskiego. Po uzyskaniu doktoratu w 1955 roku podjął pracę w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej im. Ludwika Hirszfelda PAN.

W latach 1959-1961 był stypendystą Fundacji Rockefellera na Uniwersytecie Waszyngtońskim w Seattle. Habilitację uzyskał w 1964 roku, a później był profesorem wizytującym Uniwersytetu Genewskiego. Po 1966 roku kierował Zakładem Immunochemii Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN, do przejścia na emeryturę w 1999 roku. Prowadził badania nad immunochemią i immunoglobulinami, w tym nad ich występowaniem w krwi i siarze. Zajmował się także podfrakcją polipeptydową bogatą w prolinę w owczej siarze, która wykazywała właściwości immunoregulacyjne i była stosowana u pacjentów z chorobą Alzheimera. Współzałożył Polskie Towarzystwo Immunologiczne, któremu przewodniczył w latach 1971-1980.

Na podstawie artykułu „Józef Lisowski (immunolog)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.