Leon Pająk

Leon Pająk (1909-1990), porucznik Wojska Polskiego i obrońca Westerplatte, urodził się w Krasnej Dąbrowie. Uczył się w gimnazjach w Kozienicach i Pińsku, a po rozpoczęciu służby wojskowej ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty. Służył w 4 pułku piechoty Legionów w Kielcach, gdzie dowodził plutonem, a następnie kompanią ciężkich karabinów maszynowych. W 1939 roku skierowano go na Westerplatte. Podczas obrony dowodził placówką „Prom”. Pierwszego dnia walk został ciężko ranny i przebywał w szpitalach oraz obozach jenieckich, skąd uwolniły go wojska amerykańskie.

Po wyzwoleniu wstąpił do 2 Korpusu Polskiego we Włoszech, gdzie dowodził kompanią 9 Bolońskiego Batalionu Strzelców Karpackich. W grudniu 1946 roku wrócił do Polski i zamieszkał w Kielcach. Pracował w Kieleckich Zakładach Wyrobów Metalowych, działał w ZBoWiD i pełnił funkcje w lokalnych instytucjach. W 1983 roku został honorowym obywatelem Kielc, a w 1989 roku awansowano go na komandora rezerwy Marynarki Wojennej. Otrzymał między innymi Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Zmarł w Kielcach i został pochowany na tamtejszym cmentarzu Starym.

Na podstawie artykułu „Leon Pająk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.