Ludomir Grzybowski

Ludomir Grzybowski urodził się 15 stycznia 1842 roku w Kielcach. Był synem Jana Grzybowskiego, urzędnika sądowego, i Augustyny z Lengników. Przed wybuchem powstania styczniowego pracował jako archiwista w sądzie poprawczym w Chęcinach. W latach 1860-1861 uczestniczył w manifestacjach patriotyczno-religijnych, a później działał w cywilnej organizacji powstańczej.

Po wybuchu powstania dołączył do oddziału Mariana Langiewicza i przeszedł z nim szlak bojowy do Grochowisk. Następnie służył w powstańczej żandarmerii, a później w kawalerii pod rozkazami gen. Hauke Bosaka. Ranny pod Strojnowem, wrócił do oddziału pod koniec 1863 roku. Po klęsce opatowskiej ukrywał się, a w marcu 1864 roku został aresztowany i osadzony w kieleckim więzieniu. Po zwolnieniu pracował jako rachmistrz w dobrach ziemskich Motkowice. W 1878 roku poślubił Helenę Dąbską. Spisał wspomnienia o powstaniu w województwie krakowskim, wydane w Kielcach w 1994 roku. Zmarł 11 grudnia 1919 roku i został pochowany na Starych Powązkach.

Na podstawie artykułu „Ludomir Grzybowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.