Piotr Myszkowski

Piotr Myszkowski urodził się około 1505 roku w Przeciszowie, a zmarł 5 kwietnia 1591 roku w Krakowie. Studiował w Akademii Krakowskiej, a następnie w Padwie i Rzymie. Był duchownym, biskupem płockim w latach 1567-1577, a od 1577 roku biskupem krakowskim. Pełnił także funkcje sekretarza królewskiego, sekretarza wielkiego koronnego oraz podkanclerzego koronnego. Od 1544 roku był kanonikiem krakowskim i gnieźnieńskim.

Myszkowski uczestniczył w życiu politycznym. Podpisał akt unii lubelskiej w 1569 roku, a w 1573 roku potwierdził elekcję Henryka III Walezego. W 1575 roku brał udział w zjeździe w Stężycy i podpisał elekcję Maksymiliana II Habsburga. Jako biskup krakowski zwołał w 1580 roku synod diecezjalny, popierał jezuitów i dominikanów oraz zabiegał o edykty przeciw braciom polskim. Był mecenasem Jana Kochanowskiego. Rozbudowywał pałace biskupów krakowskich w Kielcach i Bodzentynie, co wiąże go z Kielcami. Po jego śmierci bratankowie utworzyli z jego majątku Ordynację Myszkowskich. Został pochowany w kaplicy św. Dominika przy kościele dominikanów w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Piotr Myszkowski (biskup)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.