Piotr Tomicki

Piotr Tomicki (1464-1535) był duchownym, biskupem przemyskim, poznańskim i krakowskim oraz podkanclerzym koronnym. Urodził się w Tomicach koło Poznania, w rodzinie Mikołaja z Tomic i Anny z Szamotulskich. Kształcił się w Gnieźnie, Lipsku i Akademii Krakowskiej, a następnie studiował prawo w Bolonii, gdzie uzyskał doktorat dekretów. Po praktyce w kurii rzymskiej pracował na dworze biskupa Jana Lubrańskiego, a później w kancelarii Zygmunta Starego. Jako sekretarz królewski odbywał poselstwa na Węgry, Wołoszczyznę i Pomorze.

W 1511 roku przyjął święcenia kapłańskie, a w 1515 sakrę biskupią. Urząd podkanclerzego sprawował od 1516 roku do śmierci. Był związany z Kielcami jako kustosz kielecki; część jego korespondencji datowano w tym mieście. Wspierał artystów i rozwój nauczania na Akademii Krakowskiej, gdzie utworzył Katedrę Prawa Rzymskiego oraz wprowadził naukę greki i hebrajskiego. Na jego polecenie Stanisław Górski zebrał dokumenty z czasów sprawowania przez niego urzędu podkanclerskiego, znane jako „Acta Tomiciana”. Tomicki zmarł w Krakowie 29 października 1535 roku i został pochowany w ufundowanej przez siebie kaplicy w katedrze wawelskiej.

Na podstawie artykułu „Piotr Tomicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.