Stefan Nowaczek

Stefan Wincenty Nowaczek urodził się 1 września 1896 roku w Kielcach. Ukończył tamtejszą Szkołę Handlową, a następnie gimnazjum w Warszawie. Przed I wojną światową należał do Związku Strzeleckiego „Strzelec”, a od 1916 roku działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. W latach 1914-1917 służył w Legionach Polskich, w 5 pułku piechoty. W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, a w latach 1919-1920 uczestniczył w powstaniach śląskich.

Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku. Służył między innymi w 24 pułku piechoty i Ministerstwie Spraw Wojskowych, a w 1932 roku pracował w Sztabie Głównym. W 1939 roku kierował placówką wywiadowczą Korpusu Ochrony Pogranicza w Stryju, a we wrześniu został oficerem sztabu Dowództwa Grupy Obrony Lwowa. Po kapitulacji Lwowa trafił do niewoli sowieckiej i obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie. Był kapitanem Wojska Polskiego i kawalerem Orderu Virtuti Militari. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go majorem.

Na podstawie artykułu „Stefan Nowaczek (1896–1940)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.