Walery Przyborowski

Walery, właściwie Walerian, Zygmunt Lucjan Przyborowski urodził się 27 listopada 1845 roku w Domaszowicach, a zmarł 13 marca 1913 roku w Warszawie. Był historykiem, pisarzem i redaktorem, używał także pseudonimów, między innymi Zygmunt Lucjan Sulima i Wanda L. Kształcił się w Kielcach, a następnie w Radomiu, dlatego był związany z Kielcami. Według biografii uczestniczył w powstaniu styczniowym, choć jego udział w walkach był później podawany w wątpliwość. Po powrocie z powstania współpracował z czasopismami, a później redagował między innymi „Kurier Codzienny”, „Echo” i założoną przez siebie „Chwilę”.

Tworzył powieści obyczajowe, historyczne i kryminalne, a także prace dotyczące powstania styczniowego. Do jego utworów należą „Bitwa pod Raszynem”, „Szwedzi w Warszawie” i „Noc styczniowa”. Znanych jest około stu jego powieści, w większości historycznych. W latach 1902-1907 uczył historii i literatury w Szkole Handlowej w Radomiu. Zmarł w Warszawie po nieudanej operacji pęcherza; został pochowany na tamtejszym cmentarzu ewangelickim, a później przeniesiony na Powązki.

Na podstawie artykułu „Walery Przyborowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.