Zygmunt Boglewski

Zygmunt Teodor Jan Boglewski, używający pseudonimu „Jelitczyk”, urodził się 1 kwietnia 1897 roku w Kielcach. Był oficerem piechoty Wojska Polskiego i działaczem niepodległościowym. Uczył się w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. Od 1915 roku służył w Legionach Polskich, a następnie działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Częstochowie, gdzie dowodził plutonem. Po służbie w 5 pułku piechoty Legionów kształcił się w Szkole Podchorążych w Ostrowi. W wojnie polsko-bolszewickiej służył jako podporucznik w 9 pułku piechoty.

W kolejnych latach awansował na kapitana, a następnie majora. W 1932 roku objął dowództwo I batalionu 52 pułku piechoty w Złoczowie, a w 1936 przeszedł w stan spoczynku. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził kompanią ckm batalionu „Wilk”. Trafił do niemieckiej niewoli i przebywał w Oflagu VII A Murnau. Zmarł 15 lipca 1943 roku w Murnau am Staffelsee i został pochowany na tamtejszym cmentarzu. Otrzymał m.in. Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari oraz dwukrotnie Krzyż Walecznych.

Na podstawie artykułu „Zygmunt Boglewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.